Αροτης λυσας το ζευγος επι ποτον απηγαγε. Λυκος δε λιμωττων και τροφην ζητων, ως περιετυχε τω αροτρω, το μεν πρωτον τας των ταυρων ζευγλας περιελειχε, λαθων δε κατα μικρον, επειδη καθηκε τον αυχενα, ανασπδν μη δυναμενος επι την αρουραν το αροτρον εσυρεν. Ο δε αροτης επανελθων και θεασαμενος αυτον ελεγεν· «Ειθε γαρ, ω κακη κεψαλη, καταλιπων τας αρπαγας και το αδικειν επι το γεωπονειν τραπειης». Ουτως οι πονηροι των ανθρωπων, καν χρηστοτητα επαγγελλωνται, δια τον τροπον ου πιστευονται.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati