Ψυχος ην και χειμων κατ' Ολυμπου. Μυρμηξ δ', επει εν αμητω πλειστα επιτη­δεια συνηγειρετο εν ιδιοις οικοις, τη αφθονια εχαιρε. Τεττιξ δε επι τρωγλης ενδυνων εξεπνει τη πεινη λιμω κατεχομενος και ψυχει πολλω· εδειτο ουν του μυρμηκος τροφης μεταδιδοναι, οπως και αυτος πυρου γευομενος σωζοιτο. Ο δε μυρμηξ προς αυτον· «Που, φησιν, ης τω θερει; Πως ου συνηγειρου τροφας εν αμητω;»· και ο τεττιξ φησι· «Ηιδον και ετερπον τους οδοιπορουντας». Ο δε μυρμηξγελων εφη· «Ουκουν χειμωνος ορχου». Διδασκει η μας ο μυθος οτι κρειττον εστι φροντιζειν των αναγκαιων τροφων και μη απασχολεισθαι εις τερψιν και κωμασιαν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati