Λυκος λιμωττων εζητει τροφην. Εν τινι δε τοπω ακουει παιδιου κλαιοντος και γραος λεγουσης αυτω· «Ω παι, ει ου ληξεις κλαιων, τω λυκω σε προσριψω». Οιομενος δε ο λυκος οτι αληθευει η γραυς, πολλην ωραν προσεμενεν. Ως οε εσπερα ην, ακουει παλιν της γραος κολακευουσης το παιδιον και λεγουσης αυτω· «Ει ερχεται ο λυκος δευρο, φονευσομεν, ω τεκνον, αυτον». Ταυτα ακουων ο λυκος επορευετο λεγων· «Εν ταυτη τη επαυλει αλλα μεν λεγουσιν, αλλα δε πραττουσιν». Ο μυθος προς ανθρωπους οιτινες τα εργα τοις λογοις ουκ εχουσιν ομοια.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati