Le pretese delle rane
Βατραχοι λυπουμενοι επι τη εαυτων αναρχια πρεσβεις επεμψαν επι τον Δια, δεομενοι βασιλεα αυτοις παρασχειν. Ο δε συνιδων την ευηθειαν, ξυλον εις την λιμνην καθηκε. Και οι βατραχοι το μεν πρωτον καταπλαγεντες τον ψοφον, εαυτους εις τα βαθη της λιμνης εδιδοσαν υστερον δε, ως ακινητον ην το ξυλον, αναδυσαντες εις τοσουτον καταφρονησεως ηλοον, ως επιβαινοντας αυτω επικαθεζεσθαι. Αναξιοπαθουντες δε τοιουτον εχειν βασιλεα, ηκον εκ δευτερου προς τον Δια, και τουτον παρεκαλουν αλλαξαι αυτοις τον αρχοντα· τον γαρ πρωτον λιαν ειναι νωχελη. Και ο Ζευς αγανακτησας κατ' αυτων, υδραν αυτοις επεπεμψεν, υφ' ης συλλαμβανομενοι κατησθιοντο.
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati