Γαλη, καλλιστου νεανισκου ερωσα, τη Αφροδιτη συνεχως ηυχετο οπως αυτην εις παρθενον μεταμορφοιη. Τελος ουν η θεος, αυτης ελεουσα, ταις ευχαις εικουσα αυτην μετετυπου εις ευειδη κορην ουτως ο νεανισκος, θεωμενος αυτην και αυ ερωτι κατεχομενος, περιχαρης οικαδε παρ' εαυτφ απηγεν. Υστερον δε η Αφροδιτη, γιγνωσκειν βουλομενη ει μετα του σωματος η γαλη και τον τροπον κατηλλαξεν, μυν εις το μεσον του οικηματος ηλαυνεν η δε γαλη, επιλησμων της εαυτης καινης εξεως, εξαλλομενη και δια του δωματος κατα το αιλουρων εθος τρεχουσα, τον μυν εδιωκεν, αυτον λαμβανειν βουλομενη ως καταβιβρωσκοι. Η δε θεος, οργιζομενη αυτη, παλιν αυτην εις την αρχαιαν φυσιν μετεβαλλεν. Ουτως και των ανθρωπων οι κακοφυεις, ει και το ειδος αλλασσουσιν, την φυσιν μηδε τους τροπους ου μεταβαλλονται.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati