Λεων γεραιος, οτι ουκετι δυνατος ην δι αλκης τροφην εαυτω ποριζειν, διεκρινε δειν δι επινοιας τουτο πρασσειν. Παρεγιγνετο ουν εις σπηλαιον και ενταυθα κατεκλινετο και νοσειν προσεποιειτο· ουτω συνελαμβανε και κατησθιε παντα ταζωα α παρεγιγνετο προς αυτον επι την επισκεψιν. Αλωπηξ δε το τεχνασμα αυτου κατενοει και ουκ εισηρχετο εις το σπηλαιον, αλλ' αποθεν επυνθανετο αυτου πως ειχεν. Ο δε λεων κακως μεν ελεγεν εχειν, την δε αιτιαν ηρωτα δι ην ουκ εισηρχετο. Η δε αλωπηξ· «Ουκ εισερχομαι εγωγε, διοτι ορω ιχνη ζωων α εισερχεται, αλλ' ου ζωων α εξερχεται». Ουτως οι φρονιμοι των ανθρωπων εκ τεκμηριων προορωνται τους κινδυνους και εκφευγουσιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati