Ανθρωπος τις ιππον και ονον ειχεν. Οδευοντων αυτων, εν τη οδω ο ονος τω ιππω ελεγεν· «Ου σθενω ποσιν δεχου τι του εμου βαρους, ει θελεις ειναι με σωον». Ο δε ου πειθεται· ο δε ονος εκ του κοπου πιπτει και αποθνησκει. Του δε δεσποτου επιβαλλοντος παντα αυτω, και την του ονου δοραν, κλαιων ο ιππος ελεγεν· «Οιμοι τω παναθλιω, τι μοι γιγνεται ταλαιπορω; Ουκ ηθελον μικρον βαρος δεχεσθαι, και νυν απαντα αναγκαζομαι βασταζειν, και το δερμα». Οτε τοις μικροις οι μεγαλοι κοινωνιαν ποιουνται, εστιν οτε αμφοτεροι σωζονται εν τω βιω.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati