Ανθρωπος τις νοσων και επερωτωμενος υπο του ιατρου πως εχοι, ελεγε πλεον του δεοντος ιδρουν. Ο δε εφη· «Αγαθον τουτο». Εκ δευτερου δε ερωτωμενος πως εχοι, εφη φρικαις συνεχως διατινασσεσθαι. Ο δε· «Και τουτο», εφη, «αγαθον». Ιο δε τριτον ως παρεγιγνετο και επηρωτα αυτον περι της νοσου, πυρι φλεγεσθαι εφασκεν. Κακεινος· «Αγαθον και τουτο» λεγων απηλλασσετο. Των δε οικειων τινος παραγιγνομενου προς αυτον και πυνθανομενου πως εχοι, εφη προς αυτον· «Εγω σοι ουτως ευ εχω, ωστε υπο του αγαθου αποθνησκειν μελλω». Ωσαυτως πολλοι των ανθρωπων επι τουτοις υπο των πελας μακαριζονται τη εξωθεν οιησει, εφ' οις αυτοι παρ' εαυτοις τα μαλιστα δυσφορουσιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati