Λεων ταυρω παμμεγεθει επιβουλευων εβουλετο δολω αυτου περιγιγνεσθαι. Διοπερ προβατον θυσειν λεγων εφ' εστιασιν αυτον εκαλει, βουλομενος κατακλινομενον αυτον καταγωνιζεσθαι. Ο δε ηκων και θεωμενος λεβητας τε πολλους και οβελισκους μεγαλους το δε προβατον ουδαμου, μηδεν λεγων απηλλαττετο. Του δε λεοντος αιτιωμενου αυτον και την αιτιαν πυνθανομενου δι ην αλογος απερχεται, ελεγεν· «Αλλ' εγωγε ου ματην τουτο ποιω ορω γαρ ταυτην την παρασκευην ουχι ως εις προβατον, αλλ' εις ταυρον ουσαν. Εγω ουν ουκ αποθνησκειν, ω φιλε, υπο των σου οδοντων βουλομαι». Ο λογος δηλοι οτι τους φρονιμους των ανθρωπων αι των πονηρων τεχναι ου λανθανουσιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati