Ανηρ πενης, νοσων και αποθνησκειν κινδυνευων, επειδη οι ιατροι ελεγον μηδεμιαν σωτηριαν ειναι αυτω, των θεων εδειτο και υπισχνειτο εκατον βοας αυτοις τυθησεσθαι, ει περισωσειαν αυτον. Οι δε αποπειραν αυτου ποιησασθαι βουλομενοι, ραισαι ταχιστα αυτον παρεκελευσαν. Κακεινος, της νοσου απαλλαγεις, επειδη αληθινων βοων ηπορει, στεατινους εκατον πλασας επι τινος βωμου κατεκαυσεν ειπων· «Απεχετε την ευχην, ω δαιμονες». Οι δε θεοι βουλομενοι αυτον εν μερει αντιβουκολησαι, οναρ αυτω επεμψαν, παραινουντες ελθειν εις τον αιγιαλον εκει γαρ αυτον ευρησειν αττικας χιλιας. Και ος περιχαρης γενομενος δρομαιος ηκεν επι την ηιονα. Ενθα δε λησταις περιπεσων απηχθη, και υπ' αυτων πωληθεις ευρε δραχμας χιλιας. Ο λογος ευκαιρος προς ανδρα ψευδολογον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati