Αλωπηξ λιμωττουσα, ως εθεασατο εν τινι δρυος κοιλωματι αρτους και κρεα υπο τινων ποιμενων καταλελειμμενα, ταυτα εισελθουσα κατεφαγεν. Εξογκωθεισα δε την γαστερα, επειδη ου δυνατη ην εξελθειν, εστεναζε και ωδυρετο. Ετερα δε αλωπηξ τηδε παρερχομενη, εισακουσασα αυτης των στεναγμων, επυνθανετο την αιτιαν. Μαθουσα δε τα γεγενημενα, εφη προς αυτην· «Αλλα μενετεον εστι σοι ενταυθα, εως αν τοιαυτη γενη, οποια ησθα οτε εισηλθες, και ουτω ραδιως εξελευση». Ο λογος δηλοι οτι τα χαλεπα των πραγματων ο χρονος διαλυει.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati