Ην δε την ειρηνην ποιησωμεθα, και τοιουτους ημας αυτους παρασχωμεν, οιους αι κοιναι συνθηκαι προσταττουσι, μετα πολλης μεν ασφαλειας την πολιν οικησομεν, απαλλαγεντες πολεμων και κινδυνων και ταραχης, εις ην νυν προς αλληλους καθεσταμεν, καθ' εκαστην δε την ημεραν προς ευποριαν επιδωσομεν, αναπεπαυμενοι μεν των εισφορων και των τριηραρχιων και των αλλων των περι τον πολεμον λειτουργιων, αδεως δε γεωργουντες και την θαλατταν πλεοντες και ταις αλλαις εργασιαις επιχειρουντες, αι νυν δια τον πολεμον εκλελοιπασιν. Οψομεθα δε την πολιν διπλασιας μεν η νυν τας προσοδους λαμβανουσαν, μεστην δε γιγνομενην εμπορων και ξενων και μετοικων, ων νυν ερημη καθεστηκεν. Το δε μεγιστον, συμμαχους εξομεν απαντας ανθρωπους, ου βιασθεντας αλλα πεισθεντας, ουδ' εν ταις μεν ασφαλειαις δια την δυναμιν ημας υποδεχομενους, εν δε τοις κινδυνοις αποστησομενους, αλλ' ουτω διακειμενους ωσπερ χρη τους ως αληθως συμμαχους και φιλους οντας.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati