Ετι δε προς τουτοις υπο μεν εκεινης της ευταξιας ουτως επαιδευθησαν οι πολιται προς αρετην, ωστε σφας μεν αυτους μη λυπειν, τους δ' εις την χωραν εμβαλλοντας απαντας μαχομενοι νικαν. Ημεις δε τουναντιον: αλληλοις μεν γαρ κακα παρεχοντες ουδεμιαν ημεραν διαλειπομεν, των δε περι τον πολεμον ουτω κατημεληκαμεν, ωστ' ουδ' εις τας εξετασεις: ιεναι τολμωμεν, ην μη λαμβανωμεν αργυριον. Το δε μεγιστον: τοτε μεν ουδεις ην των πολιτων ενδεης των αναγκαιων, ουδε προσαιτων τους εντυγχανοντας την πολιν κατησχυνε, νυν δε πλειους εισιν οι σπανιζοντες των εχοντων: οις αξιον εστι πολλην συγγνωμην εχειν, ει μηδεν των κοινων φροντιζουσιν, αλλα τουτο σκοπουσιν οποθεν την αει παρουσαν ημεραν διαξουσιν. Εγω μεν ουν ηγουμενος, ην μιμησωμεθα τους προγονους, και των κακων ημας τουτων απαλλαγησεσθαι και σωτηρας ου μονον της πολεως αλλα και των Ελληνων απαντων γενησεσθαι, την τε προσοδον εποιησαμην και τους λογους ειρηκα τουτους: υμεις δε παντα λογισαμενοι ταυτα χειροτονειθ' ο τι αν υμιν δοκη μαλιστα συμφερειν τη πολει.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati