Πολλακις εθαυμασα των τας πανηγυρεις συναγαγοντων και τους γυμνικους αγωνας καταστησαντων, οτι τας μεν των σωματων ευτυχιας ουτω μεγαλων δωρεων ηξιωσαν, τοις δ' υπερ των κοινων ιδια πονησασι και τας αυτων ψυχας ουτω παρασκευασασιν ωστε και τους αλλους ωφελειν δυνασθαι, τουτοις δ' ουδεμιαν τιμην απενειμαν, ων εικος ην αυτους μαλλον ποιησασθαι προνοιαν: των μεν γαρ αθλητων δις τοσαυτην ρωμην λαβοντων ουδεν αν πλεον γενοιτο τοις αλλοις, ενος δ' ανδρος ευ φρονησαντος, απαντες αν απολαυσειαν οι βουλομενοι κοινωνειν της εκεινου διανοιας. Ου μην επι τουτοις αθυμησας ειλομην ραθυμειν, αλλ' ικανον νομισας αθλον εσεσθαι μοι την δοξαν την απ' αυτου του λογου γενησομενην ηκω συμβουλευσων περι τε του πολεμου του προς τους βαρβαρους και της ομονοιας της προς ημας αυτους.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati