Εμοι δ' ουδεν προς τους τοιουτους, αλλα προς εκεινους εστι τους ουδεν αποδεξομενους των εικη λεγομενων, αλλα δυσκερανουντας και ζητησοντας ιδειν τι τοιουτον εν τοις εμοις, οιον παρα τοις αλλοις ουχ ευρησουσιν. Προς ους ετι μικρον υπερ εμαυτου θρασυναμενος, ηδη περι του πραγματος ποιησομαι τους λογους. Τους μεν γαρ αλλους εν τοις προοιμιοις ορω καταπραυνοντας τους ακροατας και προφασιζομενους υπερ των μελλοντων ρητησεσθαι, και λεγοντας τους μεν ως εξ υπογυιου γεγονεν αυτοις η παρασκευη, τους δ' ως χαλεπον εστιν ισους τους λογους τω μεγεθει των εργων εξευρειν. Εγω δ' ην μη και του πραγματος αξιως ειπω και της δοξης της εμαυτου και του κρονου, μη μονον του περι τον λογον ημιν διατριφθεντος, αλλα και συμπαντος ου βεβιωκα, παρακελευομαι μηδεμιαν συγγνωμην εχειν, αλλα καταγελαν και καταφρονειν: ουδεν γαρ ο τι των τοιουτων ουκ αξιος ειμι πασχειν, ειπερ μηδεν διαφερων ουτω μεγαλας ποιουμαι τας υποσχεσεις.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati