Των τοινυν τας πανηγυρεις καταστησαντων δικαιως επαινουμενων, οτι τοιουτον εθος ημιν παρεδοσαν, ωστε σπεισαμενους και τας εχθρας τας ενεστηκυιας διαλυσαμενους συνελθειν εις ταυτον και μετα ταυτ' ευχας και θυσιας κοινας ποιησαμενους αναμνησθηναι μεν της συγγενειας της προς αλληλους υπαρχουσης, ευμενεστερως δ' εις τον λοιπον χρονον διατεθηναι προς ημας αυτους και τας τε παλαιας ξενιας ανανεωσασθαι. Και καινας ετερας ποιησασθαι και μητε τοις ιδιωταις μητε τοις διενεγκουσι την φυσιν αργον ειναι την διατριβην, αλλ' αθροισθεντων των Ελληνων εγγενεσθαι τοις μεν επιδειξασθαι τας αυτων ευτυχιας, τοις δε θεασασθαι τουτους προς αλληλους αγωνιζομενους, και μηδετερους αθυμως διαγειν, αλλ' εκατερους εχειν εφ' οις φιλοτιμηθωσιν, οι μεν οταν ιδωσι τους αθλητας αυτων ενεκα πονουντας, οι δ' οταν ενθυμηθωσιν, οτι παντες επι την σφετεραν θεωριαν ηκουσι, - τοσουτων τοινυν αγαθων δια τας συνοδους ημιν γιγνομενων ουδ' εν τουτοις η πολις ημων απελειφθη.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati