Δοκει δε μοι και περι των προς τους βαρβαρους τη πολει πεπραγμενων προσηκειν ειπειν, αλλως τ' επειδη και τον λογον κατεστησαμην περι της ηγεμονιας της επ' εκεινους. Απαντας μεν ουν εξαριθμων τους κινδυνους λιαν αν μακρολογοιην: επι δε των μεγιστων τον αυτον τροπον ονπερ ολιγω προτερον πειρασομαι και περι τουτων διελθειν. Εστι γαρ αρχικωτατα μεν των γενων και μεγιστας δυναστειας εχοντα Σκυθαι και Θρακες και Περσαι, τυγχανουσι δ' ουτοι μεν απαντες ημιν επιβουλευσαντες, η δε πολις προς απαντας τουτους διακινδυνευσασα. Καιτοι τι λοιπον εσται τοις αντιλεγουσιν, ην επιδειχθωσι των μεν Ελληνων οι μη δυναμενοι τυγχανειν των δικαιων ημας ικετευειν αξιουντες, των δε βαρβαρων οι βουλομενοι καταδουλωσασθαι τους Ελληνας εφ' ημας πρωτους ιοντες;


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati