Καιτοι πως αν εκεινων ανδρες αμεινους η μαλλον φιλελληνες οντες επιδειχθειεν, οιτινες ετολμησαν επιδειν, ωστε μη τοις λοιποις αιτιοι γενεσθαι της δουλειας, ερημην μεν την πολιν γενομενην, την δε χωραν πορθουμενην, ιερα δε συλωμενα και νεως εμπιπραμενους, απαντα δε τον πολεμον περι την πατριδα την αυτων γιγνομενον; και μην ουδε ταυτ' απεχρησεν αυτοις, αλλα προς χιλιας και διακοσιας τριηρεις μονοι διαναυμαχειν εμελλησαν, ου μην ειαθησαν: καταισχυνθεντες γαρ Πελοποννησιοι την αρετην αυτων και νομισαντες προδιαφθαρεντων μεν των ημετερων ουδ' αυτοι σωθησεσθαι, κατορθωσαντων δ' εις ατιμιαν τας αυτων πολεις καταστησειν, ηναγκασθησαν μετασχειν των κινδυνων, και τους μεν θορυβους τους εν τω πραγματι γενομενους και τας κραυγας και τας παρακελευσεις, α κοινα παντων εστι των ναυμαχουντων, ουκ οιδ' ο τι δει λεγοντα διατριβειν: α δ' εστιν ιδια και της ηγεμονιας αξια και τοις προειρημενοις ομολογουμενα, ταυτα δ' εμον εργον εστιν ειπειν, τοσουτον γαρ η πολις ημων διεφερεν, οτ' ην ακεραιος, ωστ' αναστατος γενομενη πλειους μεν συνεβαλετο τριηρεις εις τον κινδυνον τον υπερ της Ελλαδος η συμπαντες οι ναυμαχησαντες.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati