Elogio dell'impero Ateniese, maestro di democrazia [Panegirico 103-105]
Επι τοινυν της ημετερας ηγεμονιας ευρησομεν και τους οικους τους ιδιους προς ευδαιμονιαν πλειστον επιδοντας και τας πολεις μεγιστας γενομενας. Ου γαρ εφθονουμεν ταις αυξανομεναις αυτων, ουδε ταραχας ενεποιουμεν πολιτειας εναντιας παρακαθισταντες, ιν' αλληλοις μεν στασιαζοιεν, ημας δ' αμφοτεραι θεραττευοιεν, αλλα την των συμμαχων ομονοιαν κοινην ωφελειαν νομιζοντες τοις αυτοις νομοις απασας τας πολεις διωκουμεν, συμμαχικως αλλ' ου δεσποτικως βουλευομενοι περι αυτων, ολων μεν των πραγματων επιστατουντες, ιδια δ' εκαστους ελευθερους εωντες ειναι και τω μεν πληθει βοηθουντες, ταις δε δυναστειαις πολεμουντες, δεινον ηγουμενοι τους πολλους υπο ολιγοις ειναι, και τους ταις ουσιαις ενδεεστερους, τα δ' αλλα μηδεν χειρους οντας, απελαυνεσθαι των αρχων, ετι δε κοινης της πατριδος ουσης τους μεν τυραννειν, τους δε μετοικειν, και φυσει πολιτας οντας νομω της πολιτειας αποστερεισθαι.
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati