Θαυμαζω δε των δυναστευοντων εν ταις πολεσιν, ει προσηκειν αυτοις ηγουνται μεγα φρονειν, μηδεν πωποθ' υπερ τηλικουτων πραγματων μητ' ειπειν μητ' ενθυμηθηναι δυνηθεντες. Εχρην γαρ αυτους, ειπερ ησαν αξιοι της παρουσης δοξης, απαντων αφεμενους των αλλων περι του πολεμου του προς τους βαρβαρους εισηγεισθαι και συμβουλευειν. Τυχον μεν γαρ αν τι συνεπεραναν: ει δε και προαπειπον, αλλ' ουν τους γε λογους ωσπερ χρησμους εις τον επιοντα χρονον αν κατελιπον. Νυν δ' οι μεν εν ταις μεγισταις δοξαις οντες επι μικροις σπουδαζουσιν, ημιν δε τοις των πολιτικων εξεστηκοσι περι τηλικουτων πραγματων συμβουλευειν παραλελοιπασιν. Ου μην αλλ' οσω μικροψυχοτεροι τυγκανουσιν οντες οι προεστωτες ημων, τοσουτω τους αλλους ερρωμενεστερως δει σκοπειν, οπως απαλλαγησομεθα της παρουσης εχθρας. Νυν μεν γαρ ματην ποιουμεθα τας περι της ειρηνης συνθηκας: ου γαρ διαλυομεθα τους πολεμους, αλλ' αναβαλλομεθα και περιμενομεν τους καιρους, εν οις ανηκεστον τι κακον αλληλους εργασασθαι δυνησομεθα.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati