Αλλ' ει μεν τι των αλλων κτηματων πολλοστου μερους της αξιας επωλουν, ουκ αν ημφισβητησαν ως ουκ ευ φρονουντες τυγχανουσιν, συμπασαν δε την αρετην και την ευδαιμονιαν ουτως ολιγου τιμωντες, ως νουν εχοντες διδασκαλοι των αλλων αξιουσιν γιγνεσθαι. Και λεγουσι μεν ως ουδεν δεονται χρηματων, αργυριδιον και χρυσιδιον τον πλουτον αποκαλουντες, μικρου δε κερδους ορεγομενοι μονον ουκ αθανατους υπισχνουνται τους συνοντας ποιησειν. Ο δε παντων καταγελαστοτατον, οτι παρα μεν ων δει λαβειν αυτους, τουτοις μεν απιστουσιν οις μελλουσι την δικαιοσυνην παραδωσειν, ων δ' ουδεπωποτε διδασκαλοι γεγονασιν, παρα τουτοις τα παρα των μαθητων μεσεγγυουνται, προς μεν την ασφαλειαν ευ βουλευομενοι, τω δ' απαγγελματι ταναντια πραττοντες. Τους μεν γαρ αλλο τι παιδευοντας προσηκει διακριβουσθαι περι των διαφεροντων: ουδεν γαρ κωλυει τους περι ετερα δεινους γενομενους μη χρηστους ειναι περι τα συμβολαια: τους δε την αρετην και την σωφροσυνην ενεργαζομενους πως ουκ αλογον εστιν μη τοις μαθηταις μαλιστα πιστευειν; Ου γαρ δη που περι τους αλλους οντες καλοι καγαθοι και δικαιοι περι τουτους εξαμαρτησονται δι ους τοιουτοι γεγονασιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati