Βουλομαι δ' επειδη περ εις τουτο προηλθον, ετι σαφεστερον ειπειν περι αυτων. Φημι γαρ εγω των μεν ιδεων, εξ ων τους λογους απαντας και λεγομεν και συντιθεμεν, λαβειν την επιστημην ουκ ειναι των πανυ χαλεπων, ην τις αυτον παραδιδω μη τοις ραδιως υπισχνουμενοις αλλα τοις ειδοσιν τι περι αυτων: το δε τουτων εφ' εκαστω των πραγματων ας δει προελεσθαι και μειξασθαι προς αλληλας και ταξασθαι κατα τροπον, ετι δε των καιρων μη διαμαρτειν αλλα και τοις ενθυμημασι πρεποντως ολον τον λογον καταποικιλαι και τοις ονομασιν ευρυθμως και μουσικως ειπειν, ταυτα δε πολλης επιμελειας δεισθαι και ψυχης ανδρικης και δοξαστικης εργον ειναι, και δειν τον μεν μαθητην, προς τω την φυσιν εχειν οιαν χρη, τα μεν ειδη τα των λογων μαθειν, περι δε τας χρησεις αυτων γυμνασθηναι, τον δε διδασκαλον τα μεν ουτως ακριβως οιον τ' ειναι διελθειν ωστε μηδεν των διδακτων παραλιπειν, περι δε των λοιπων τοιουτον αυτον παραδειγμα παρασχειν, ωστε τους εκτυπωθεντας και μιμησασθαι δυναμενους ευθυς ανθηροτερον και χαριεστερον των αλλων φαινεσθαι λεγοντας. Και τουτων μεν απαντων συμπεσοντων τελειως εξουσιν οι φιλοσοφουντες: καθ' ο δ' αν ελλειφθη τι των ειρημενων, αναγκη ταυτη χειρον διακεισθαι τους πλησιαζοντας.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati