Οι μεν ουν αρτι των σοφιστων αναφυομενοι και νεωστι προσπεπτωκοτες ταις αλαζονειαις, ει και νυν πλεοναζουσιν, ευ οιδ' οτι παντες επι ταυτην κατενεχθησονται την υποθεσιν. Λοιποι δ' ημιν εισιν οι προ ημων γενομενοι και τας καλουμενας τεχνας γραψαι τολμησαντες, ους ουκ αφετεον ανεπιτιμητους: οιτινες υπεσχοντο δικαζεσθαι διδαξειν, εκλεξαμενοι το δυσχερεστατον των ονοματων, ο των φθονουντων εργον ην λεγειν αλλ' ου των προεστωτων της τοιαυτης παιδευσεως, και ταυτα του πραγματος, καθ' οσον εστι διδακτον, ουδεν μαλλον προς τους δικανικους λογους η προς τους αλλους απαντας ωφελειν δυναμενου. Τοσουτω δε χειρους εγενοντο των περι τας εριδας καλινδουμενων, οσον ουτοι μεν τοιαυτα λογιδια διεξιοντες οις, ει τις επι των πραξεων εμμεινειεν, ευθυς αν εν πασιν ειη κακοις, ομως αρετην επηγγειλαντο και σωφροσυνην περι αυτων, εκεινοι δ' επι τους πολιτικους λογους παρακαλουντες, αμελησαντες των αλλων των προσοντων αυτοις αγαθων πολυπραγμοσυνης και πλεονεξιας υπεστησαν ειναι διδασκαλοι.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati