Αθυμως γαρ απαντων των συμμαχων διακειμενων, και Πελοποννησιων μεν διατειχιζοντων τον Ισθμον και ζητουντων ιδιαν αυτοις σωτηριαν, των δ' αλλων πολεων υπο τοις βαρβαροις γεγενημενων και συστρατευομενων εκεινοις πλην ει τις δια μικροτητα παρημεληθη, προσπλεουσων δε τριηρων διακοσιων και χιλιων και πεζης στρατιας αναριθμητου μελλουσης εις την Αττικην εισβαλλειν, ουδεμιας σωτηριας αυτοις υποφαινομενης, αλλ' ερημοι συμμαχων γεγενημενοι και των ελπιδων απασων διημαρτηκοτες, εξον αυτοις μη μονον τους παροντας κινδυνους διαφυγειν, αλλα και τιμας εξαιρετους λαβειν ας αυτοις εδιδου βασιλευς ηγουμενος, ει το της πολεως προσλαβοι ναυτικον, παραχρημα και Πελοποννησου κρατησειν, ουχ υπεμειναν [οι ημετεροι προγονοι] τας παρεκεινου δωρεας ουδ', οργισθεντες τοις Ελλησιν οτι προυδοθησαν, ασμενως επι τας διαλλαγας τας προς τους βαρβαρους ωρμησαν, αλλ' αυτοι μεν υπερ της ελευθεριας πολεμειν παρεσκευαζοντο, τοις δ' αλλοις την δουλειαν αιρουμενοις συγγνωμην ειχον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati