Φιλους κτω μη παντας τους βουλομενους, αλλα τους της σης φυσεως αξιους οντας, μηδε εκεινους μεθ' ων ηδιστα συνδιατριψεις, αλλα μεθ' ων αριστα την παλιν διοικησεις. Ακριβεις ποιου τας δοκιμασιας των σοι συνοντων, οτι παντες οι μη σοι πλησιαζοντες ομοιον σε ειναι τοις φιλοις νομιουσιν. Πιστους ηγου μη τους απαν οτι αν λεγης η ποιης επαινουντας, αλλα τους τοις αμαρτανομενοις επιτιμωντας. Παρεχε παρρησιαν τοις ευ φρονουσιν, ινα περι ων αν αμφιγνοης εχης τους συνδοκιμασοντας. Διορα και τους τεχνη κολακευοντας και τους μετ' ευνοιας θεραπευοντας, ινα μη πλεον οι πονηροι των χρηστων εχωσιν. Ακουε τους λογους τους περι αλληλων, και πειρω αμα γνωριζειν τους τε λεγοντας, οποιοι εισιν, και περι ων αν λεγωσιν. Ταις αυταις κολαζε ζημιαις τους ψευδως διαβαλλοντας, αισπερ τους εξαμαρτανοντας. Αρχε σαυτου μηδεν ηττον η των αλλων, και τουθ' ηγου βασιλικωτατον, εαν μηδεμια δουλευης των ηδονων, αλλα κρατης των επιθυμιων μαλλον η των πολιτων.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati