Καλλος μεν η ο χρονος ανηλωσεν η νοσος τις εμαρανε, πλουτος δε κακιας μαλλον η χρηστοτητας υπηρετης εστιν, εξουσιαν μεν τη ραθυμια παρασκευαζων, επι δε τας ηδονας τους νεους παρακαλων η ρωμη δε μετα μεν της φρονησεως ωφελησεν, ανευ δε ταυτης πολλακις τους εχοντας εβλαψε, και τα μεν σωματα των ασκουντων εκοσμησε, τας δε της ψυχης επιμελειας επεσκοτησεν. Η δε της αρετης κτησις μονη μεν ημιν συγγηρασκει, πλουτου μεν κρειττων, χρησιμωτερα δ' ευγενειας, και τα μεν τοις αλλοις αδυνατα δυνατα ποιουσα, τα δε τω πληθει φοβερα θαρσαλεως υπομενουσα, και τον μεν οκνον ψοφου, τον δε πονον επαινου αξιον ηγουμενη.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati