Λεγω ουν χρηναι ποιεισθαι την ειρηνην μη μονον προς Χιους και Ροδιους και Βυζαντιους και Κωους αλλα προς απαντας ανθρωπους, και χρησθαι ταις συνθηκαις ταις γενομεναις μεν προς βασιλεα και Λακεδαιμονιους, προσταττουσαις δε τους Ελληνας αυτονομους ειναι και τας φρουρας εκ των αλλοτριων πολεων εξερχεσθαι και την αυτων εχειν εκαστους. Τουτων γαρ ουτε δικαιοτερας ευρησομεν ουτε μαλλον τη πολει συμφερουσας. Ει μεν ουν ενταυθα καταλειπω τον λογον, γιγνωσκω οτι δοξω την πολιν ελαττουν, ει Θηβαιοι μεν εξουσι Θεσπιας και Πλαταιας και τας αλλας πολεις ας παρα τους ορκους κατελαβον, ημεις δ' εκβαινομεν μηδεμιας αναγκης ουσης εξ ων τυγχανομεν εχοντες· ει δε δια τελους ακουετε μου προσεχοντες τον νουν, οιμαι παντας υμας καταγνωσεσθαι πολλην ανοιαν και μανιαν των την αδικιαν πλεονεξιαν ειναι νομιζοντων, και των τας αλλοτριας πολεις βια κατεχοντων, και μη λογιζομενων τας συμφορας τας εκ των τοιουτων εργων γιγνομενας.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati