L'utopia della restaurazione nelle argomentazioni di un conservatore (III)
Αιτιον δ' ην του ταυτα τοις πολλοις αρεσκειν και μη περιμαχητους ειναι τας αρχας, οτι μεμαθηκοτες ησαν εργαζεσθαι και φειδεσθαι, και μη των μεν οικειων αμελειν, τοις δ' αλλοτριοις επιβουλευειν, μηδ' εκ των δημοσιων τα σφετερ' αυτων διοικειν, αλλ' εκ των εκαστοις υπαρχοντων, ει ποτε δεησειε, τοις κοινοις επαρκειν, μηδ' ακριβεστερον ειδεναι τας εκ των αρχειων προσοδους η τας εκ των ιδιων γιγνομενας αυτοις. Ουτω δ' απειχοντο σφοδρα των της πολεως, ωστε χαλεπωτερον ην εν εκεινοις τοις χρονοις ευρειν τους βουλομενους αρχειν η νυν τους μηδεν δεομενους: ου γαρ εμποριαν αλλα λειτουργιαν ενομιζον ειναι την των κοινων επιμελειαν, ουδ' απο της πρωτης ημερας εσκοπουν ελθοντες ει τι λημμα παραλελοιπασιν οι προτερον αρχοντες, αλλα πολυ μαλλον ει τινος πραγματος κατημεληκασι των τελος εχειν κατεπειγοντων.
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati