Εγω δε, ω Αθηναιοι, ειδως Λεωκρατην φυγοντα μεν τους υπερ της πατριδος κινδυνους, εγκαταλιποντα δε τους αυτου πολιτας, προδεδωκοτα δε πασαν την υμετεραν δυναμιν, ταυτην την εισαγγελιαν εποιησαμην, ουτε δι εχθραν ουδεμιαν ουτε δια φιλονεικιαν ουδ' ηντινουν τουτον τον αγωνα προελομενος, αλλ' αισχρον ειναι νομισας τουτον περιοραν εις την αγοραν εμβαλλοντα και των κοινων ιερων μετεχοντα, της τε πατριδος ονειδος και παντων γεγενημενον. Πολιτου γαρ εστι δικαιου μη δια τας ιδιας εχθρας εις τας κοινας κρισεις καθισταναι τους την πολιν μηδεν αδικουντας, αλλα τους εις την πατριδα τι παρανομουντας ιδιους εχθρους ειναι νομιζειν, και τα κοινα των αδικηματων κοινας και τας προφασεις εχειν της προς αυτους διαφορας. Ο δε νυν ενεστηκως αγων ου μικρον τι μερος συνεχει των της πολεως ουδ' επ' ολιγον χρονον, αλλ' υπερ ολης της πατριδος και κατα παντος του αιωνος αειμνηστον καταλειψει τοις επιγιγνομενοις την κρισιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati