Μετα δε ταυτα, ω ανδρες, χρονου μεταξυ διαγενομενου και εμου πολυ απολελειμμενου των εμαυτου κακων, προσερχεται μοι τις πρεσβυτις ανθρωπος, υπο γυναικος υποπεμφθεισα ην εκεινος εμοιχευεν, ως εγω υστερον ηκουον: αυτη δε οργιζομενη και αδικεισθαι νομιζουσα, οτι ουκετι ομοιως εφοιτα παρ' αυτην, εφυλαττεν εως εξευρεν ο τι ειη το αιτιον. Προσελθουσα ουν μοι εγγυς η ανθρωπος της οικιας της εμης επιτηρουσα, " Ευφιλητε " εφη " μηδεμια πολυπραγμοσυνη προσεληλυθεναι με νομιζε προς σε: ο γαρ ανηρ ο υβριζων εις σε και την σην γυναικα εχθρος ων ημιν τυγχανει, εαν ουν λαβης την θεραπαιναν την εις αγοραν βαδιζουσαν και διακονουσαν υμιν και βασανισης, απαντα πευση, " εστι δ' " εφη " Ερατοσθενης Οιηθεν ο ταυτα πραττων, ος ου μονον την σην γυναικα διεφθαρκεν αλλα και αλλας πολλας: ταυτην γαρ τεχνην εχει ". Ταυτα ειπουσα, ω ανδρες, εκεινη μεν απηλλαγη, εγω δε ευθεως εταραττομην, και παντα μου εις την γνωμην εισηει, και μεστος ην υποψιας, ενθυμουμενος μεν ως απεκλεισθην εν τω δωματιω, αναμιμνησκομενος δε οτι εν εκεινη τη νυκτι εψοφει η μεταυλος θυρα και η αυλειος, ο ουδεποτε εγενετο, εδοξε τε μοι η γυνη εψιμυθιωσθαι. Ταυτα μου παντα εις την γνωμην εισηει, και μεστος ην υποψιας.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati