Ελθων δε οικαδε εκελευον ακολουθειν μοι την θεραπαιναν εις την αγοραν, αγαγων δ' αυτην ως των επιτηδειων τινα ελεγον οτι εγω παντα ειην πεπυσμενος τα γινομενα εν τη οικια: " σοι ουν " εφην " εξεστι δυοιν οποτερον βουλει ελεσθαι, η μαστιγωθεισαν εις μυλωνα εμπεσειν και μηδεποτε παυσασθαι κακοις τοιουτοις συνεχομενην, η κατειπουσαν απαντα ταληθη μηδεν παθειν κακον αλλα συγγνωμης παρ' εμου τυχειν των ημαρτημενων. Ψευση δε μηδεν, αλλα παντα ταληθη λεγε ". Κακεινη το μεν πρωτον εξαρνος ην, και ποιειν εκελευεν ο τι βουλομαι: ουδεν γαρ ειδεναι: επειδη δε εγω εμνησθην Ερατοσθενους προς αυτην, και ειπον οτι ουτος ο φοιτων ειη προς την γυναικα, εξεπλαγη ηγησαμενη με παντα ακριβως εγνωκεναι. Και τοτ' ηδη προς τα γονατα μου πεσουσα, και πιστιν παρ' εμου λαβουσα μηδεν πεισεσθαι κακον, κατηγορει πρωτον μεν ως μετα την εκφοραν αυτη προσιοι, επειτα ως αυτη τελευτωσα εισαγγειλειε και ως εκεινη τω χρονω πεισθειη, και τας εισοδους οις τροποις προσιοι, και ως Θεσμοφοριοις εμου εν αγρω οντος ωχετο εις το ιερον μετα της μητρος της εκεινου: και ταλλα τα γενομενα παντα ακριβως διηγησατο.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati