Εγω δ', ω ανδρες, παταξας καταβαλλω αυτον, και τω χειρε περιαγαγων εις τουπισθεν και δησας ηρωτων δια τι υβριζει εις την οικιαν την εμην εισιων. Κακεινος αδικειν μεν ωμολογει, ηντιβολει δε και ικετευε μη αυτον κτειναι αλλ' αργυριον πραξασθαι. Εγω δ' ειπον οτι " ουκ εγω σε αποκτενω, αλλ' ο της πολεως νομος, ον συ παραβαινων περι ελαττονος των ηδονων εποιησω, και μαλλον ειλου τοιουτον αμαρτημα εξαμαρτανειν εις την γυναικα την εμην και εις τους παιδας τους εμους η τοις νομοις πειθεσθαι και κοσμιος ειναι ". Ουτως ω ανδρες, εκεινος τουτων ετυχεν ωνπερ οι νομοι κελευουσι τους τα τοιαυτα πραττοντας, ουκ εισαρπασθεις εκ της οδου, ουδ' επι την εστιαν καταφυγων, ωσπερ ουτοι λεγουσι: πως γαρ αν, οστις εν τω δωματιω πληγεις κατεπεσεν ευθυς, περιεστρεψα δ' αυτου τω χειρε, ενδον δε ησαν ανθρωποι τοσουτοι, ους διαφυγειν ουκ εδυνατο, ουτε σιδηρον ουτε ξυλον ουτε αλλο ουδεν εχων, ω τους εισελθοντας αν ημυνατο. Αλλ', ω ανδρες, οιμαι και υμας ειδεναι οτι οι μη τα δικαια πραττοντες ουχ ομολογουσι τους εχθρους λεγειν αληθη, αλλ' αυτοι ψευδομενοι και τα τοιαυτα μηχανωμενοι αργας τοις ακουουσι κατα των τα δικαια πραττοντων παρασκευαζουσι.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati