Μονοι μεν υπερ απασης της Ελλαδος προς πολλας μυριαδας των βαρβαρων διεκινδυνευσαν οι Αθηναιοι. Ο γαρ της Ασιας βασιλευς, ουκ αγαπων τοις υπαρχουσιν αγαθοις, αλλ' ελπιζων και την Ευρωπην δουλωσεσθαι, εστειλε πεντηκοντα μυριαδας στρατιαν. Ηγησαμενοι δε οι Περσαι ει την των Αθηναιων πολιν η εκουσαν φιλην ποιησαιντο η ακουσαν καταστρεψαιντο, ραδιως των αλλων Ελληνων αρξειν, απεβησαν εις Μαραθωνα νομισαντες, νικηθεντων των Αθηναιων, ερημοτατους αν εσεσθαι συμμαχων τους Ελληνας, ει τον κινδυνον ποιησαιντο. Αλλα νομιζοντες οι Αθηναιοι τον ευκλεα θανατον αθανατον παρα των αγαθων καταλειπειν λογον, ουκ εφοβηθησαν το πληθος των εναντιων, αλλα τη αυτων αρετη μαλλον επιστευσαν. Και αισχυνομενοι οτι ησαν οι βαρβαροι αυτων εν τη χωρα, ουκ ανεμειναν πυθεσθαι ουδε βοηθησαι τους συμμαχους. Ταυτα μια γνωμη παντες γνοντες, απηντων ολιγοι προς πολλους και, ανδρες αγαθοι γενομενοι, την της Ελλαδος ελευθεριαν εσωσαν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati