Ηδε δε διετους χρονου διικνουμενου, ποιμην εξ αγρων ομορων νεμων, Δρυας το ονομα, και αυτος ομοιοις επιτυγχανει και ευρημασι και θεαμασι. Νυμφων αντρον ην, πετρα μεγαλη, τα ενδοθεν κοιλη, τα εξωθεν περιφερης. Τα αγαλματα των Νυμφων αυτων λιθοις επεποιητο: ποδες ανυποδητοι, χειρες εις ωμους γυμναι, κομαι μεχρι των αυχενων λελυμεναι, ζωμα περι την ιξυν, μειδιαμα περι την οφρυν: το παν σχημα χορεια ην ορχουμενων. Η ωα του αντρου της μεγαλης πετρας ην το μεσαιτατον. Εκ πηγης αναβλυζον υδωρ ρειθρον εποιει χεομενον, ωστε και λειμων πανυ γλαφυρος εκτετατο προ του αντρου, πολλης και μαλακης ποας υπο της νοτιδος τρεφομενης. Ανεκειντο δε και γαυλοι και αυλοι πλαγιοι και συριγγες και καλαμοι, πρεσβυτερων ποιμενων αναθηματα.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati