Εις τουτο το νυμφαιον οις αρτιτοκος συχνα φοιτωσα δοξαν πολλακις απωλειας παρειχε. Κολασαι δη βουλομενος αυτην και εις την προτερον ευνομιαν καταστησαι, δεσμον ραβδου χλωρας λυγισας ομοιον βροχω τη πετρα προσηλθεν, ως εκει συλληψομενος αυτην. Επιστας δε ουδεν ειδεν ων ηλπισεν, αλλα την μεν διδουσαν πανυ ανθρωπινως την θηλην εις αφθονον του γαλακτος ολκην, το δε παιδιον ακλαυτι λαβρως εις αμφοτερας τας θηλας μεταφερον το στομα καθαρον και φαιδρον, οια της οιος τη γλωττη το προσωπον απολιχμωμενης μετα τον κορον της τροφης. Θηλυ ην τουτο το παιδιον, και παρεκειτο και τουτω σπαργανα γνωρισματα: μιτρα διαχρυσος, υποδηματα επιχρυσα, περισκελιδες χρυσαι.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati