Επραττον δε κοινη παντα, πλησιον αλληλων νεμοντες. Και πολλακις μεν ο Δαφνις των προβατων τα αποπλανωμενα συνεστελλε, πολλακις δε η Κλοη τας θρασυτερας των αιγων απο των κρημνων κατηλαυνεν, ηδη δε τις και τας αγελας αμφοτερας εφρουρησε θατερου προυλιπαρησαντος αθυρματι. Αθυρματα δε ην αυτοις ποιμενικα και παιδικα. Η μεν ανθερικους ανελομενη ποθεν εξ ελους ακριδοθηκην επλεκε και περι τουτο πονουμενη των ποιμνιων ημελησεν: ο δε καλαμους εκτεμων λεπτους και τρησας τας των γονατων διαφυας, αλληλοις τε κηρω μαλθακω συναρτησας, μεχρι νυκτος συριττειν εμελετα: και ποτε δε εκοινωνουν γαλακτος και οινου, και τροφας, ας οικοθεν εφερον, εις κοινον εφερον. Θαττον αν τις ειδε τα ποιμνια και τας αιγας απ' αλληλων μεμερισμενας η Χλοην και Δαφνιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati