Efesto e Apollo (II)
ΗΦ. Μα Δια, την πυραγραν ουχ ορω.
ΑΠ. Αλλ' οψει που εν τοις σπαργανοις αυτην του βρεφους.
ΗΦ. Ουτως οξυχειρ εστι καθαπερ εν τη γαστρι εκμελετησας την κλεπτικην;
ΑΠ. Ου γαρ ηκουσας αυτου και λαλουντος ηδη στωμυλα και επιτροχα· ο δε και διακονεισθαι ημιν εθελει. Χθες δε προκαλεσαμενος τον Ερωτα κατεπαλαισεν ευθυς, ουκ οιδ' οπως, υφελων τω ποδε· ειτα μεταξυ επαινουμενος, της Αφροδιτης μεν τον κεστον εκλεψε προσπτυξαμενης αυτον επι τη νικη, του Διος δε γελωντος ετι το σκηπτρον· ει δε μη βαρυτερος ο κεραυνος ην και πολυ το πυρ ειχε, κακεινον αν υφειλετο.
ΗΦ. Γοργον τινα τον παιδα φης.
ΑΠ. Ου μονον, αλλ' ηδη και μουσικον.
ΗΦ. Τω τουτο τεκμαιρεσθαι εχεις;
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati