Κατελαβαν εν τω αντρω απο της νομης αναστρεψας πολλους τινας, επιβουλευοντας δηλον οτι τοις πονμνιοις· επει γαρ επεθηκα τη θυρα το πωμα - πετρα δε εστι παμμεγεθης - και το πυρ ανεκαυσα, εναυσαμενος ο εφερον δενδρον απο του ορους, εφανησαν αποκρυπτειν αυτους πειρωμενον εγω δε συλλαβων τινας αυτων, ωσπερ εικος ην, κατεφαγον, ληστας γε οντας. Ενταυθα ο πανουργοτατος εκεινος, ειτε ουτις ειτε Οδυσσευς ην, διδωσι μοι πιειν φαρμακον τι εγχεας, ηδυ μεν και ευοσμον, επιβουλοτατον δε και ταραχωδεστατον απαντα γαρ ευθυς εδοκει μοι περιφερεσθαι πιοντι και το σπηλαιον αυτο ανεστρεφετο και ουκετι ολως εν εμαυτου ημην, τελος δε εις υπνον κατεσπασθην. Ο δε αποξυνας τον μοχλον και πυρωσας γε προσετι ετυφλωσε με καθευδοντα, και απ εκεινου τυφλος ειμι σοι, ω Ποσειδον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati