ΜΕΝ. Που δε οι καλοι εισιν η αι καλαι, Ερμη; Ξεναγησαν με νεηλυν οντα. ΕΡΜ. Ου σχολη μοι, ω Μενιππε· πλην κατ' εκεινο αποβλεψον, επι τα δεξια, ενθα ο Υακινθος τε εστι και Ναρκισσος και Νιρευς και Αχιλλευς και Τυρω και Ελενη και Ληδα και ολως τα αρχαια παντα καλλη. ΜΕΝ. Οστα μονον ορω και κρανια των σαρκων γυμνα, ομοια τα πολλα. ΕΡΜ. Και μην εκεινα εστιν α παντες οι ποιηται θαυμαζουσι τα οστα, ων συ εοικας καταφρονειν. ΜΕΝ. Ομως την Ελενην μοι δειξον ου γαρ αν διαγνοιην εγωγε. ΕΡΜ. Τουτι το κρανιον η Ελενη εστιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati