Εγω δε, ω τεκνον, Παιδεια ειμι, ηδη συνηθης σοι και γνωριμη, ει και μηδεπω εις τελος μου πεπειρασαι. ηλικα μεν ουν τα αγαθα ποριη λιθοξοος γενομενος, αυτη προειρηκεν• ουδεν γαρ οτι μη εργατης εση τω σωματι πονων καν τουτω την απασαν ελπιδα του βιου τεθειμενος, αφανης μεν αυτος ων, ολιγα και αγεννη λαμβανων, ταπεινος την γνωμην, ευτελης δε την προοδον, ουτε φιλοις επιδικασιμος ουτε εχθροις φοβερος ουτε τοις πολιταις ζηλωτος, αλλ᾿ αυτο μονον εργατης και των εκ του πολλου δημου εις, τον αει προυχοντα υποπτησσων και τον λεγειν δυναμενον θεραπευων, λαγω βιον ζων και του κρειττονος ερμαιον ων. ην δ᾿ εμοι πειθη, πρωτον μεν σοι πολλα επιδειξω παλαιων ανδρων εργα, και πραξεις θαυμαστας και λογους αυτων απαγγελλω και παντων ως ειπειν εμπειρον αποφανω, και την ψυχην, οπερ σοι κυριωτατον εστι, κατακοσμησω πολλοις και αγαθοις κοσμημασι, σωφροσυνη, δικαιοσυνη, ευσεβεια, πραιοτητι, επιεικια, συνεσει, καρτερια, τω των καλων ερωτι, τη προς τα σεμνοτατα ορμη• ταυτα γαρ εστιν ο της ψυχης ακηρατος ως αληθως κοσμος.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati