Ο δε δη εφην, οτι και γελαν εν τοις γιγνομενοις ενεστι και ψυχαγωγεισθαι, τουτο ηδη σοι φρασω. Πως γαρ ου γελοιοι μεν πλουτουντες αυτοι και τας πορφυριδας προφαινοντες και τους δακτυλιους προτεινοντες και πολλην κατηγορουντες απειροκαλιαν, το δε καινοτατον, τους εντυγχανοντας αλλοτρια φωνη προσαγορευοντες, αγαπαν αξιουντες, οτι μονον αυτους προσεβλεψαν, οι δε σεμνοτεροι και προσκυνεισθαι περιμενοντες, ου πορρωθεν ουδ' ως Περσαις νομος, αλλα δει προσελθοντα και υποκυψαντα, την ψυχην ταπεινωσαντα και το παθος αυτης εμφανισαντα τη του σωματος ομοιοτητι, το στηθος η την δεξιαν καταφιλειν, ζηλωτον και περιβλεπτον τοις μηδε τουτου τυγχανουσιν: ο δ' εστηκεν παρεχων εαυτον εις πλειω χρονον εξαπατωμενον. Επαινω δε γε ταυτης αυτους της απανθρωπιας, οτι μη και τοις στομασιν ημας προσιενται.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati