Κατελαβον εν τω αντρω, απο της νομης αναστρεψας, πολλους τινας, επιβουλευοντας δηλον οτι τοις ποιμνιοις: επει γαρ επεθηκα τη θυρα το πωμα - πετρα δε εστι μοι παμμεγεθης - και το πυρ ανεκαυσα εναυσαμενος ο εφερον δενδρον απο του ορους, εφανησαν αποκρυπτειν αυτους πειρωμενοι: εγω δε συλλαβων τινας αυτων, ωσπερ εικος ην, κατεφαγον, ληστας γε οντας. Ενταυθα ο πανουργοτατος εκεινος, ειτε Ουτις ειτε Οδυσσευς ην, διδωσι μοι πιειν φαρμακον τι εγχεας, ηδυ μεν και ευοσμον, επιβουλοτατον δε και ταραχωδεστατον: απαντα γαρ ευθυς εδοκει μοι περιφερεσθαι πιοντι και το σπηλαιον αυτο ανεστρεφετο και ουκετι ολως εν εμαυτου ημην, τελος δε εις υπνον κατεσπασθην. Ο δε αποξυνας τον μοχλον, και πυρωσας προσετι, ετυφλωσε με καθευδοντα, και απ' εκεινου τυφλος ειμι.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati