Ο των ανθρωπων βιος ομοιος εστι μακρα πομπη εν τω θεατρω την δε πομπην η τυχη ηγειται και την θεαν καθ' ηδονην διατασσει. Οι πομπευται διαφορα και ποικιλα σχηματα εχουσιν τω μεν γαρ η τυχη το βασιλικον σχημα απονεμει, και την κεφαλην τω διαδηματι στεφει, τω δε οικετου προσωπον, τον δε πλουσιον και καλον ποιει, τον δε αμορφον και γελοιον. Πολλακις δε η τυχη κελευει τους πομπευτας τα σχηματα μεταλλασσειν τοτε ο μεν εκ της ευποριας εις την πενιαν εμπιπτει, ο δε εκ της υγιειας εις την νοσον, ο δε δεσποτης δουλος γιγνεται, ο δε δουλος της βασιλειας τυγχανει. Οτε ουν η τυχη το σχημα απαιτει, ενιοι αγανακτουσι και οιμωζουσιν νομιζουσι γαρ τα σχηματα εισαει εχειν, και ου γιγνωσκουσι την βραχυτητα των της τυχης δωρων.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati