Επει δε ενδον ημεν, το μεν πρωτον σκοτος ην, και ουδεν εωρωμεν υστερον δε, αυτου αναχαινοντος, εθεωμεν κυτος μεγα και παντη πλατυ και υψηλον, ικανον μυριανδρω πολει ενοικειν. Ησαν δ' εν μεσω και μικροι ιχθυες και αλλα πολλα θηρια συγκοπτομενα και πλοιων ιστια και αγκυραι και ανθρωπων οστα και φορτια· κατα μεσον δε και γη και λοφοι ησαν εκ της Ιλυος, ην κατεπινεν, συνιζανουσα. Υλη γουν επι αυτης και δενδρα παντοια ην, και λαχανα εβλαστανεν. Περιμετρον δε της γης σταδιοι διακοσιοι και τεσσαρακοντα. Ην δε οραν και ορνεα θαλασσια, λαρους και αλκυονας, επι των δενδρων νεοττευοντα. Τοτε μεν ουν επι πολυ εδακρυομεν υστερον δε εκ της νεως εξεβαινομεν, το πυρ ανεκαιομεν και δειπνον εκ των παροντων εποιουμεθα και αφθονως ησθιομεν. Εκει γαρ αφθονα και παντοδαπα κρεα των ιχθυων ην, προσετι δε και υδωρ ποτον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati