Τουτοις απασι κηλουμενοι κατηγομεθα, την ναυν ωρμιζομεν και απεβαινομεν. Προσερχοντες δε δια λειμωνος ευανθους εντυγχανομεν τοις φρουροις, οι εδεον ημας ροδινοις στεφανοις και ανηγον ως τον αρχοντα· καθ' οδον δε ηκουομεν ως η μεν νησος ειη των Μακαρων προσαγορευομενη, αρχοι δε ο Ραδαμανθυς. Τουντευθεν εις την πολιν ηγομεθα και εις το των Μακαρων συμποσιον. Αυτη μεν ουν η πολις πασα χρυση, το δε τειχος σμαραγδινον πυλαι δε εισιν επτα. Το μεντοι εδαφος της πολεως και η εντος του τειχους γη ελεφαντινη. Περι δε την πολιν ρει ποταμος μυρου του καλλιστου, το πλατος πηχεων εκατον βασιλικων, βαθος δε πεντε, ωστε νειν ευμαρως. Λουτρα δε εστιν αυτοις οικοι, εν δε ταις πυελοις αντι του υδατος δροσος θερμη εστιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati