Εσθητι δε χρωνται αραχνιοις λεπτοις, πορφυροις. Αυτοι δε σωματα μεν ουκ εχουσιν, αλλ' αναφεις και ασαρκοι εισιν, μορφην δε και ιδεαν μονον εμφαινουσιν, και ασωματοι οντες ομως κινουνται και φρονουσι και φωνουσιν. Ου μην ουδε νυξ παρ' αυτοις γιγνεται, ουδε ημερα πανυ λαμπρα· καθαπερ δε το λυκαυγες ηδη προς εω, μηδεπω ανατελλοντος του ηλιου, τοιουτο φως επεχει την γην. Και μεντοι και ωραν μιαν εχουσι του ετους· αιει γαρ παρ' αυτοις εαρ εστι και εις ανεμος πνει παρ' αυτοις, ο Ζεφυρος. Η δε χωρα πασι μεν ανθεσιν, πασι δε φυτοις ημεροις τε και σκιεροις θαλλεν αι μεν γαρ αμπελοι δωδεκαφοροι εισι και κατα μηνα εκαστον καρποφορουσιν. Αντι δε πυρου οι σταχυες αρτον ετοιμον επ' ακρων φυουσιν ωσπερ μυκητας. Πηγαι δε περι την πολιν υδατος μεν πεντε και εξηκοντα και τριακοσιοι, μελιτος δε αλλαι τοσαυται, μυρου δε πεντακοσιοι, μικροτεροι μεντοι αυται, και ποταμοι γαλακτος επτα και οινου οκτω.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati