Το δε συμποσιον εξω της πολεως γιγνεται εν τω Ηλυσιω καλουμενφ πεδιω· λειμων δε εστι καλλιστος και περι αυτον υλη παντοια πυκνη, επισκιαζουσα τους δειπνουντας. Διακονουνται δε και παραφερουσιν εκαστα οι ανεμοι πλην γε του οινοχοειν τουτου γαρ ουδεν δεονται, αλλ' εστι δενδρα περι το συμποσιον υαλινα μεγαλα της διαυγεστατης υαλου, και καρπος εστι των δενδρων τουτων ποτηρια παντοια. Επειδαν ουν βαινη τις ες το συμποσιον, λαμβανει εν η και δυο των ποτηριων, τα δε αυτικα πληρη γιγνεται. Αι αηδονες και τα αλλα τα μουσικα ορνεα εκ των πλησιον λειμωνων τοις στομασιν ανθολογουντα κατανιφει αυτους μετ' ωδης υπερπετομενα. Επι δε τω δειπνω μουσικη τε και ωδαις σχολαζουσιν αδεται δε αυτοις τα Ομηρου επη μαλιστα· και αυτος δε παρεστι και συνευωχειται αυτοις. Πηγαι δε εισι δυο παρα το συμποσιον, η μεν γελωτος, η δε ηδονης· εκ τουτων εκατερας παντες εν αρχη της ευωχιας πινουσι και το λοιπον ηδομενοι και γελωντες διαγουσιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati