Ακουσον, ω τιμιωτατη θεων παροικων ανω τυραννω πανυ ακριβως εωρων τα γιγνομενα παρ' αυτω και μοι εδοκει τοτε ισοθεος τις ειναι· της τε γαρ πορφυρας το ανθος ορων εμακαριζον, και των ακολουθουντων το πληθος και τον χρυσον και τα λιθοκολλητα εκπωματα και τας κλινας τας αργυροποδας· ετι δε και η κνισα η των σκευαζομενων εις το δειπνον απεκναιε με, ωστε υπερανθρωπος τις ανηρ και τρισολβιος μοι κατεφαινετο, επαιρομενος τη τυχη και σεμνως προβαινων και εαυτον εξυπτιαζων και τους εντυγχανοντας εκπληττων. Επει δε απεθανεν, αυτος τε παγγελοιος ωφθη μοι αποδυσαμενος την τρυφην, και εμαυτου ετι μαλλον κατεγελων οιον καθαρμα ετεθηπειν απο της κνισης τεκμαιρομενος αυτου την ευδαιμονιαν και μακαριζων επι αιματι των εν τη Λακωνικη θαλαττη κοχλιδων.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati