Ουχι τουτο μονον δει λογιζεσθαι, οτι καθ' εκαστην ημεραν απαναλισκεται ο βιος και μερος ελαττον αυτου καταλειπεται, αλλα κακεινο λογιστεον, οτι, ει επι πλεον βιωη τις, εκεινο γε αδηλον, ει εξαρκεσει ομοια αυθις η διανοια προς την συνεσιν των πραγματων και της θεωριας της συντεινουσης εις την εμπειριαν των τε θειων και των ανθρωπειων. Εαν γαρ παραληρειν αρξηται, το μεν διαπνεισθαι και τρεφεσθαι και φανταζεσθαι και ορμαν και οσα αλλα τοιαυτα, ουκ ενδεησει· το δε εαυτω χρησθαι και τους του καθηκοντος αριθμους ακριβουν και τα προφαινομενα διαρθρουν και περι αυτου του ει ηδη εξακτεον αυτον εφιστανειν και οσα τοιαυτα λογισμου συγγεγυμνασμενου πανυ χρηζει, προαποσβεννυται. Χρη ουν επειγεσθαι ου μονον τω εγγυτερω του θανατου εκαστοτε γινεσθαι, αλλα και δια το την εννοησιν των πραγματων και την παρακολουθησιν προαποληγειν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati