Πως παντα ταχεως εναφανιζεται, τω μεν κοσμω αυτα τα σωματα, τω δε αιωνι αι μνημαι αυτων οια εστι τα αισθητα παντα και μαλιστα τα ηδονη δελεαζοντα η τω πονω φοβουντα η τω τυφω διαβεβοημενα πως ευτελη και ευκαταφρονητα και ρυπαρα και ευφθαρτα και νεκρα νοερας δυναμεως εφισταναι: Τι εισιν ουτοι, ων αι υποληψεις και αι φωναι την ευδοξιαν παρεχουσι και την αδοξιαν; Τι εστι το αποθανειν: εαν τις αυτο μονον ιδη και τω μερισμω της εννοιας διαλυση τα εμφανταζομενα αυτω ουκετι αλλο τι υποληψεται αυτο ειναι η φυσεως εργον: φυσεως δε εργον ει τις φοβειται, παιδιον εστιν τουτο μεντοι ου μονον φυσεως εργον εστιν, αλλα και συμφερον αυτη.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati